ไม่ รู้ ว่ า มี -- เ ว ล า --
ที่ เ ห ลื อ นา น ซั ก เ ท่ า ไ ร ??
จะ พ อ ไ ด้ ใ ก ล้ ชิ ด "เ ธ อ"
... อี ก น า น ไ ห ม ??
ฟ้ า มั น ค ง เ ป ลี่ ย น สี
ห า ก ไ ม่ มี เ ธ อ ต่ อ ไ ป...
ก้ อ ฉั น นั้ น ค ว ร ทำ ใ จ
ห รื อ ฉั น นั้ น ค ว ร เ ดิ น ไ ป
ต า ม ท า ง ที่ ใ จ ตั ว เ อ ง ขี ด เ อ า ไ ว้
ถ า ม ตั ว เ อ ง อี ก ที . . .
ไ ด้ แ ต่ ถ า ม ตั ว เ อ ง อ ย่ า ง นั้ น
-- ไ ม่ รู้ ว่ า มั น จ ะ "จ บ" เ ช่ น ไ ร ? --
รั ก ไ ม่ มี ท า ง ใ ห้ ไ ป !!
จ ะ ทำ ยั ง ไ ง ? บ อ ก ฉั น ที
+ +ไ ม่ รั ก+ + ก้ อ ค ง . . .
. . .ไ ม่ ท ร ม า น อ ย่า ง นี้. . .
ห รื อ ว่ า ใ น ท า ง ที่ ดี ฉั น ค ว ร จะ ไ ป
/ / ไ ป ใ ห้ ไ ก ล -- เธอ -- / /
ฉั น ไ ม่ อ ย า ก เ ป็ น . . . ค น อ่ อ น แ อ . . .
แ ต่ ... ค ว า ม จ ริ ง ...
ที่ รั บ รู้ ว่ า เ ธ อ ไ ม่ แ ค ร์
. . . บ อ ก เ ล ย รั บ ไ ม่ ไ ห ว
ที่ ทำ เ ข้ ม แ ข็ ง
- - ค ว า ม จ ริ ง มั น ป ว ด ใ จ - -
ที่ เ ธ อ เ ห็ น ว่ า ยิ้ ม ไ ด้ . . .
+ + รู้ ไ ห ม ว่ า แ ก ล้ ง ทำ + +
ไ ม่ไ ด้ ใ ช้ --น้ำ ต า-- ต่ อ ร อ ง
ไ ม่ อ ย า ก ใ ห้ เ ธ อ ม อ ง ว่ า ฉั น แ พ้ ... มั น น่ า ขำ
--สะ ใ จ-- ห รื อ ยั ง กั บ ค ว า ม เ จ็ บ ป ว ด ที่ เ ธ อ ทำ
ค น ที่ ป ว ด ร้ า ว ช อ ก ช้ำ ... ก็ มี แ ค่ เ ร า
เ ข้ ม แ ข็ ง สั ก ที น ะ หั ว ใ จ
ยั ง รั ก เ ข า ทำ ไ ม. . . ใ ห้ ยิ่ ง เ ห ง า
รั ก แ ท้ จ า ก ค น ห ล อ ก ล ว ง
. . . ที่ ไ ม่ เ ค ย รั ก เรา . . .
ย อ ม ท น เ จ็ บ แ ล ะ เ ศ ร้า
และ ป ล่ อ ย เ ข า ... ป ล่ อ ย ...
ความเงียบ กับ การรอคอย--คุยกัน--
ความเงียบ "มีความสุขมั้ย"
การรอคอย "เราไม่รู้ว่าสิ่งที่เราทำ เรียกว่าความสุขมั้ย แต่ เราก็ทำอย่างดีที่สุด"
ความเงียบ "เรามีบทบาทเพียงแค่ความเงียบ"
การรอคอย งั้นเราก็มีบทบาท"เพียงแค่การรอคอยตอบของเธอต่อไป"
ความเงียบ"หมายความว่าไงล่ะ"
การรอคอย "เราแทรกซึมอยู่ระหว่างที่ใครคนหนึ่ง...
นั่งรอช่วงเวลาที่นัดพบกันกับใครอีกคน...
เราแทรกซึมอยู่ระหว่างที่ใครคนหนึ่ง...
มองคอมพิวเตอร์เพื่อปรากฏให้ใครอีกคนมาตอบกระทู้
เราแทรกซึมอยู่ใจในใครคนหนึ่ง...
ที่จดจ่อกับใครอีกคนตลอดเวลา"
ความเงียบ "ถ้าเราอยากบอกว่า เธอได้แทรกซึมอยู่ในใจเราแล้วล่ะ จะเชื่อมั้ย"
การรอคอย "เธอจะบอกเราว่าเธอคอยใครรึ"
"เราทำหน้าที่ให้ดีที่สุดแค่นี้ อย่างอื่นคงทำไม่ได้และทำได้ไม่ดี"
++อ ย า ก ใ ห้ รู้ ว่ า++
บางทีที่โทหาดูเหมือนเราไม่ค่อยได้คุยกัน
แต่เราโทหากันแล้วเราก็เงียบ
ทำไมเราพูดน้อยลงหรือเป็นเพราะเราเข้าใจกันในความเงียบ
บางทีฉันก็รู้สึกว่า
เหมือนในความห่างก็ยังได้เห็นความคิดถึง
และความเป็นห่วงเป็นใยบางที เห็นด้วยว่า หวง นะ...
แต่ถ้าเลือกได้
++ฉันขอเลือกการที่เราได้อยู่ด้วยกันดีกว่า++
มันทำให้ฉันรู้สึกอุ่นใจกว่า
...อย่างน้อยฉันก็เห็นเขาอยู่ตลอดเวลา
บางทีคำพูดมันอาจจะสำคัญ
แต่ที่ฉันรับรู้ได้ในความเงียบคือความรู้สึกที่ชัดเจนกว่าเดิม
ฉันไม่ชอบให้เขาเงียบทุกทีที่เงียบ
...บางทีมันอาจไม่มีอะไร
แต่--ความรู้สึกของฉันๆสัมผัสได้กับความรู้สึกของเขา
เราไม่เคยอยู่กันแบบเปิดใจที่จะพูด จะฟังกัน...
มันเลยทำให้...บางที
ฉันรับรู้ได้ในความเงียบเหมือนกัน
ผู้หญิง . . . ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร
แต่สำหรับเรา 2 คนมันเป็นเรื่องที่สำคัญเสมอ
แต่เขากับคิดว่า . . . มันเป็นเรื่องที่ไร้สาระ
. . . ไม่จำเป็นต้องบอกเรา หรือเราไม่ต้องรู้ก็ได้
เวลาทุกนาที เราคิดถึงเขาตลอดเวลา
อยากรู้ว่า . . . เขาทำอะไรอยู่ . . . อยู่ไหน
แต่เขากับคิดว่า . . . เขาไม่ได้ทำอะไรเสียหาย
. . . ไม่ได้ไปไหนหรอก ไม่ต้องรู้ก็ได้
เราอยากคุยกับเขานาน ๆ . . .
เขาเป็นคนที่เรา อยากคุยด้วยมากที่สุด
แต่เขา กลับไม่อยากคุยนาน ๆ เหมือนเรา
เขาอยากคุยกับเพื่อนมากกว่า
ทุกครั้งที่ห่างกัน เราโทรหาเพราะเป็นห่วง
แต่เขาอาจคิดว่า . . . น่ารำคาญโทรมาทำไมบ่อย ๆ
สรุปแล้วไม่ว่าคุณจะคิดอะไร เขากลับคิดคนละอย่างกับคุณ
แต่ที่สำคัญ ไม่ว่าเขาจะคิดยังไง เขาจะคิดสวนทางกับเราแค่ไหน
ความเป็นผู้ชาย ทุกอย่างก็มีอยู่ในผู้ชายทุกคน
และความห่วงหา ความอยากรู้ ก็ยังมีอยู่กับผู้หญิงทุกคน
ดังนั้นสิ่งที่ทั้งคุณ และเขาจะคิดต่อไป คือ
จงคิดว่า . . . เพราะอะไรทำไมเราถึงคิดต่างกัน
และหาเหตุผล มาพูดกันจะดีกว่า
เพราะยังไงเราก็ . . . รักกัน . . .เป็นคนรักกัน
ความจริงที่เกิดขึ้นนั้น ... มันสุดแสนจะเจ็บปวด
เมื่อรักนั้น . . . ไม่สมหวัง
เ มื่ อ รั ก ไ ม่ ไ ด้ เ ป็ น ดั ง ที่ ใ จ ห วั ง
ในความฝันนั้น . . . เราเลือกที่จะรักได้
ส า ม า ร ถ เ ลื อ ก ใ ห้ ค น ที่ เ ร า รั ก รั ก เ ร า...
เลือกที่จะสมหวัง เลือกที่จะไม่ผิดหวัง
แต่ในความเป็นจริง . . .
สิ่งที่เกิดขึ้นนั่น ไม่ได้เป็นอย่างในความฝัน
ในบางความรู้สึก...ที่อยู่ข้างใน...
ต่างคน...ต่างเหงา
หนึ่งคนเหงา...จะเอาอะไรหนักหนา
กับคนเจ้าน้ำตา ร้องไห้ทุกเวลาที่เสียใจ
กับอีกหนึ่งคนเหงา ใจคนเราแข็งแค่ไหน
ก็เหงาเศร้าเมื่อไม่มีใคร คอยปลอบใจอยู่ข้างกาย
เมื่อสองคนได้มาเจอ หนึ่งคนเผลอไปอย่างง่าย
อยากละทิ้งความเดียวดาย เลยกลับกลายว่ารักกัน
อยากให้เธอคิดให้ดี ความรู้สึกที่มีแค่ไหวหวั่น
ไม่ใช่ว่าเรารักกัน แต่เพราะมันไม่มีใคร
ต่างคนต่างก็เหงา และเมื่อเรามาอยู่ใกล้
อาจนึกไปว่ามีใจ แท้จริงข้างในก็แค่กลัว
ไม่อยากอยู่คนเดียว ชวนท่องเที่ยวเดินไปทั่ว
ไม่ซึมเซาไม่มืดมัว สุขทั้งตัวและหัวใจ
แต่ความจริงคือความจริง ทุก-ทุกสิ่งที่เอาใจใส่
เพราะไม่อยากเหงากันต่อไป แต่ไม่อยากทำร้ายเธออีกเลย
ต่างคนต่างเหงา ต่างเป็นเงาให้ไม่ท้อ
มิตรภาพที่ฉันนั้นถักทอ คงเพียงพอให้เธอมีแรงใจ
แล้วเราก็เป็นต่อ จะสุข เศร้า เหงา ท้อ แค่ไหน
ก็จะอยู่เป็นเพื่อนกันต่อไป จนกว่าวันที่ใจ...จะรู้ตัว
วันนี้...ร อ ย ยิ้ ม ที่ ยัง ฉา ย อยู่ บ น ห น้ า
เพิ่งรู้...ว่ า เ ห นื่ อ ย ม า ก ม า ย ...
เมื่อ...วันนี้... ที่ น้ำ ต า ไ ห ล อ อ ก ม า
...ไ ม่ ต้ อ ง แ ป ล ก ใ จ ...
ที่ --ใจ-- ด ว ง นี้ จ ะ เ บ า แ ล ะ อ่ อ น ล ง
ที่ ใ น บ า ง ที ...
ยิ้ ม --หั ว เ ร าะ --ส นุก ส น าน --ร่า เ ริ ง
+ + แ ต่ รู้ มั้ ย+ +
ลึ ก ๆ ข้ า ง ใ น ฉั น เ อ ง...
...เ ห นื่ อ ย ...แ ค่ ไ ห น
แค่ฉัน...พ ย า ย า ม ทำ ตั ว ใ ห้ ดี ...
ฉัน...แค่ ยิ้ม ใ ห้ ค น อื่ น เ ห็ น ว่ าเข้มแข็ง
และ ยิ้ ม เ พื่ อ ใ ห้ กำ ลั ง ใ จ ตั ว เ อ ง
แต่ใคร จ ะ เ ข้ า ใ จ จ ะ รู้
...ว่ า เ ห นื่ อ ย เ ห ลื อ เ กิ น
--ใ น เ มื่ อ ใ จ อ่ อ น ล้ า--
เ รื่ อ ง ที่ โ ถ ม เ ข้ า ม า ม า ก ม า ย
และ บ่ อ ย ค รั้ ง ที่ ถู ก คำ ถ า ม เข้ามา
ฉันก็ยิ้มตอบ และบอกว่า "ไม่เป็นไร"
บางครั้งทำผิดพลาด ไม่ใช่เพราะอะไร เพราะใคร
แต่ เ ป็ น ตั ว เ ร า กับ ก า ร ตั ด สิ น ใ จ
...ซึ่ง...เ ร า ไ ม่ มี ท า ง รู้ ห ร อ ก
ว่าอะไรถูก และอะไรผิด ในสิ่งที่จะเกิดขึ้น
คิดเพียงว่า..เรื่องที่เกิดขึ้น ยังไม่ได้แย่ที่สุด
หรือเรื่องที่ดี ก็อย่างเพิ่งคิดว่าที่สุด..
--แต่ขอร้องไห้หน่อยวันที่ใจเริ่มเหน็ดเหนื่อย--
บางครั้ง อยากถามใครบางคน
"ไม่เคยทุกข์บ้างเหรอ..."
ความเงียบ "เมื่อไหร่เธอถึงจะพบความสมหวัง"
การรอคอย บทบาทของเราคือการรอคอย...
. . . ค ว า ม เ ค ย ชิ น . . . 
